Astronomi

Evrene Dair Anlayışımızda Bir Sorun Var

Evrenin genişlemesinde ters olan bir şeyler var. Yakınlardaki galaksiler fazla hızlı bir şekilde birbirlerinden uzaklaşıyor gibi görünüyor ve biz bunun nedenini bilmiyoruz. Ve elde edilen her yeni veri de sorunu daha da kötüleştiriyor.

Evrenin genişlemesini ölçmek için iki temel yolumuz bulunuyor ve bu Hubble sabiti adı verilen bir sayıyla tanımlanıyor. Bu iki yöntem her zaman birbiriyle çelişen sonuçlar verdi ve birçok astronom ve kozmolog basitçe bunlardan birinin yanlış olduğunu düşündü. Şimdi, yaratılan üçüncü bir bağımsız yöntem, astronomlar ve kozmologlar arasındaki anlaşmazlığı sağlamlaştırmış durumda ve öyle görünüyor ki iki yöntem de doğru.

Hubble sabitini ölçme yollarından biri kozmik mikrodalga arka plan ışımasını (CMB); yani Büyük Patlamadan sonra kozmosun bir ucundan diğerine akan ilk ışığın kalıntılarını kullanmak. Bu ışıktaki kalıplar bize evrenin o zamanlar ne hızda genişlediğini anlatabiliyor ve araştırmacılar da çeşitli modeller kullanarak şu anda ne hızda genişlemesi gerektiğini söyleyebiliyor.

Yeni Ölçümde Yer Çekimsel Kırılma Kullanıldı

Diğer yol da, astronomların “mesafe merdiveni” adını verdiği yöntemi kullanmak. Bu yöntemde de, sefe değişenleri adı verilen yıldızlara olan mesafeyi ölçüyor, bu mesafeleri yakınlardaki süpernovalarla ilişkilendiriyor ve bu süpernovaları yakınlardaki galaksilerin bizden ne hızda uzaklaştığını belirlemek için kullanıyoruz. Mesafe merdiveni yöntemi bugüne dek sürekli olarak CMB yönteminden yüzde 9’dan fazla oranda daha yüksek bir genişleme hızı sonucu verdi.

Şimdi, uluslararası astronomlardan oluşan bir ekip, yer çekimsel kırılmayı kullanarak Hubble sabitinin üçüncü bir ölçüm yöntemini oluşturdu.
Araştırmacılar bu yöntemi bazı galaksilerin merkezinde yer alan ve evrendeki en parlak objelerden olan üç kuasar üzerinde uyguladı ve elde ettikleri sonuçlar mesafe merdiveni yönteminin verdiği sonuçlarla uyum sağladı.

Sonuçların Rastlantısal Olma Şansı 3.5 Milyonda Bir

Bu bağımsız doğrulamayla, birbiriyle çelişen evrenin genişleme ölçümlerinin ikisi de doğru gibi görünüyor. Çünkü bu yöntem, CMB ölçümünden daha karmaşık ve daha az yerleşik bir fiziğe dayalı olan mesafe merdiveni yöntemini destekliyor ve bu nedenle kozmologların da buna güven duymaması kolaylaşıyor.

Eğer bu iki ölçüm de doğru değilse, bu durumun rastlantısal olarak gerçekleşmiş olma şansı 3.5 milyonda bir.

Bu bizim kozmolojiye olan standart bakışımız için bir sorun teşkil edebilir. Evrenin başlangıcındaki Hubble sabiti gerçekten de daha yakın zamanlardaki Hubble sabitinden farklıysa, o zaman genel olarak kabul gören kozmoloji modelinde başka bir şeylerin değişmesi gerekiyor.

Araştırmacılar evrene dair anlayışımızın bir şekilde yanlış olması söz konusu olsa bile bunun ne şekilde olduğunun net olmadığını söylüyorlar.

Orijinal makale: New Scientist

Yorum bırakın

E-posta adresiniz paylaşılmayacaktır..

Bunları da beğenebilirsiniz